Wszystkie trzy formy mogą mieć promotora, recenzje i obronę, ale nie są kolejnymi wersjami tego samego dokumentu. Praca dyplomowa potwierdza osiągnięcie efektów studiów, natomiast rozprawa doktorska ma wnosić oryginalne rozwiązanie problemu naukowego, praktycznego lub artystycznego w rozumieniu ustawy. Wyjaśniamy cały proces – od wyboru tematu po egzamin lub obronę.
Nie każda „praca końcowa” jest tym samym
Student pierwszego stopnia pyta, ile stron powinna mieć praca licencjacka. Studentka magisterium zastanawia się, czy musi przeprowadzić własne badanie. Doktorant przygotowuje cykl artykułów i słyszy pytanie, gdzie znajduje się jego „książka doktorska”. Te trzy sytuacje pokazują, jak łatwo sprowadzić jakość pracy do objętości albo jednego formatu. Tymczasem przepisy i standardy akademickie koncentrują się przede wszystkim na celu, samodzielności, metodzie i sposobie wykazania osiągniętych kompetencji.
Praca licencjacka i magisterska należą do kategorii prac dyplomowych, jeżeli program studiów przewiduje właśnie taką formę zakończenia. Ich rolą jest potwierdzenie, że student potrafi samodzielnie opracować zagadnienie naukowe, artystyczne lub praktyczne albo dokonać rozwiązania technicznego czy artystycznego na poziomie odpowiednim dla kierunku i stopnia studiów. Rozprawa doktorska jest elementem postępowania o nadanie stopnia doktora i podlega odrębnym, znacznie bardziej wymagającym kryteriom.
Nie ma jednego ogólnopolskiego limitu stron dla wszystkich prac. Uczelnia, wydział lub kierunek może przyjąć wymagania redakcyjne, ale liczba stron nie zastępuje jakości. Krótka praca projektowa może być poprawna, jeżeli jej istotą jest rozwiązanie techniczne i pełna dokumentacja. Długi tekst może być słaby, jeżeli powtarza literaturę, nie odpowiada na pytanie badawcze albo ukrywa brak własnego wkładu.
Najważniejsza zasada
Praca dyplomowa ma wykazać wiedzę, umiejętność samodzielnej analizy i wnioskowania na poziomie ukończonych studiów. Rozprawa doktorska musi dodatkowo zawierać oryginalne rozwiązanie problemu naukowego, oryginalne zastosowanie wyników własnych badań albo oryginalne dokonanie artystyczne.
Co ustawa rozumie przez pracę dyplomową?
Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce definiuje pracę dyplomową szeroko. Jest nią samodzielne opracowanie zagadnienia naukowego, artystycznego lub praktycznego albo dokonanie techniczne lub artystyczne, które prezentuje ogólną wiedzę i umiejętności studenta związane z danym kierunkiem, poziomem i profilem oraz umiejętność samodzielnego analizowania i wnioskowania. Z tej definicji wynika, że praca nie musi być wyłącznie tradycyjną książką oprawioną w twardą okładkę.
W zależności od kierunku praca może przyjąć formę raportu badawczego, projektu architektonicznego, programu komputerowego z dokumentacją, dzieła artystycznego, koncepcji technologicznej, analizy prawnej, studium przypadku, projektu społecznego lub innego opracowania zgodnego z programem. Część pisemna może dokumentować założenia, metodę, przebieg i rezultaty działania, nawet gdy głównym efektem jest obiekt, kod, wykonanie artystyczne albo rozwiązanie praktyczne.
Warunki ukończenia studiów różnią się w zależności od poziomu. Na studiach drugiego stopnia i jednolitych studiach magisterskich pozytywna ocena pracy dyplomowej jest ustawowym warunkiem ukończenia. Na studiach pierwszego stopnia praca dyplomowa jest wymagana wtedy, gdy przewiduje ją program studiów. Oznacza to, że nie każdy licencjat lub inżynier w Polsce musi kończyć się klasyczną pracą licencjacką albo inżynierską; program może przewidywać inne rozwiązanie zgodne z prawem.
Praca licencjacka – samodzielne uporządkowanie i zastosowanie wiedzy
Praca licencjacka powstaje na zakończenie studiów pierwszego stopnia, jeżeli wymaga jej program. Jej celem nie jest zazwyczaj dokonanie przełomu w dyscyplinie. Student ma wykazać, że potrafi sformułować problem, dobrać wiarygodne źródła, uporządkować materiał, zastosować podstawową metodę właściwą dla kierunku oraz sformułować logiczne wnioski. Na profilu praktycznym praca może mocniej koncentrować się na rozwiązaniu konkretnego problemu zawodowego.
W naukach humanistycznych może to być analiza wybranego motywu, zjawiska językowego lub zbioru tekstów. W naukach społecznych – analiza danych zastanych, niewielkie badanie ankietowe albo studium instytucji. Na kierunku informatycznym – działająca aplikacja z opisem projektu i testów. Na kierunku artystycznym – dzieło wraz z komentarzem. Zakres powinien być wykonalny w czasie przeznaczonym na seminarium i odpowiadać kompetencjom rozwijanym podczas studiów.
Największym zagrożeniem jest temat zbyt szeroki. „Media społecznościowe a społeczeństwo” nie wskazują konkretnego problemu, okresu, grupy ani materiału. Lepszy temat ogranicza przedmiot, na przykład do sposobu komunikowania określonej instytucji w wybranym okresie i na konkretnej platformie. Dobre zawężenie nie zubaża pracy; pozwala przeprowadzić rzetelną analizę.
Ważne
Nie zakładaj, że każda uczelnia wymaga pracy licencjackiej. Sprawdź program swojego kierunku i rocznika. Zmiana programu dla młodszego rocznika nie musi automatycznie dotyczyć ciebie.
Praca magisterska – pogłębiona analiza na poziomie drugiego stopnia
Praca magisterska jest pracą dyplomową przygotowywaną na studiach drugiego stopnia lub jednolitych studiach magisterskich. Powinna pokazywać większą dojrzałość metodologiczną, szersze rozumienie literatury i bardziej samodzielne wnioskowanie niż typowa praca pierwszego stopnia. Nie oznacza to jednak, że każda praca magisterska musi odkrywać nowe prawo naukowe albo zawierać wieloletni eksperyment.
Wymóg własnego badania zależy od dyscypliny, tematu i zasad jednostki. „Własny wkład” może polegać na zebraniu i analizie danych, porównaniu konkurencyjnych interpretacji, opracowaniu modelu, zastosowaniu istniejącej metody do nowego przypadku, przeprowadzeniu eksperymentu, stworzeniu projektu albo krytycznej rekonstrukcji problemu. Sam przegląd literatury może być wartościowy, jeżeli jest systematyczny, metodologicznie przejrzysty i prowadzi do samodzielnych wniosków, ale nie każda kompilacja cudzych poglądów spełni standard pracy magisterskiej.
Ustawa przewiduje, że na studiach drugiego stopnia i jednolitych magisterskich praca jest przygotowywana pod kierunkiem osoby posiadającej co najmniej stopień doktora. Uczelnia może przyjąć bardziej szczegółowe reguły dotyczące wyboru promotora, limitów seminariów, zatwierdzania tematu, recenzji i egzaminu dyplomowego.
Rozprawa doktorska – nie „dłuższa magisterka”, lecz dowód samodzielności badawczej
Rozprawa doktorska jest przygotowywana w związku z ubieganiem się o stopień doktora. Ma prezentować ogólną wiedzę teoretyczną kandydata w dyscyplinie lub dyscyplinach oraz umiejętność samodzielnego prowadzenia pracy naukowej lub artystycznej. Jej przedmiotem musi być oryginalne rozwiązanie problemu naukowego, oryginalne rozwiązanie w zakresie zastosowania wyników własnych badań w sferze gospodarczej lub społecznej albo oryginalne dokonanie artystyczne.
Rozprawa może mieć różne formy. Ustawa wymienia pracę pisemną, w tym monografię naukową lub zbiór opublikowanych i powiązanych tematycznie artykułów, a także pracę projektową, konstrukcyjną, technologiczną, wdrożeniową, artystyczną oraz samodzielną i wyodrębnioną część pracy zbiorowej. Oznacza to, że doktorat oparty na artykułach nie jest rozwiązaniem „mniej prawdziwym” od monografii, o ile spełnia ustawowe i instytucjonalne wymagania.
Doktorat nie jest nadawany za samą objętość tekstu ani za ukończenie szkoły doktorskiej. Kandydat musi spełnić wszystkie przesłanki postępowania, uzyskać wymagane recenzje, zostać dopuszczony do obrony, obronić rozprawę i otrzymać decyzję o nadaniu stopnia. Kształcenie w szkole doktorskiej i postępowanie o nadanie stopnia są ze sobą związane, ale nie są identyczne.
Rozprawa doktorska będąca pracą pisemną wraz ze streszczeniem oraz recenzjami jest co do zasady udostępniana w Biuletynie Informacji Publicznej podmiotu doktoryzującego nie później niż 30 dni przed obroną. Wyjątki dotyczą między innymi treści objętych tajemnicą prawnie chronioną. Ta jawność odzwierciedla publiczny charakter weryfikacji nowego osiągnięcia naukowego.
Praca licencjacka, magisterska i doktorska – porównanie
| Element | Praca licencjacka | Praca magisterska | Rozprawa doktorska |
|---|---|---|---|
| Etap | Studia pierwszego stopnia, jeśli program ją przewiduje | Studia drugiego stopnia lub jednolite magisterskie | Postępowanie o nadanie stopnia doktora |
| Główny cel | Wykazanie podstawowej samodzielności analitycznej i kompetencji kierunkowych | Pogłębiona analiza i bardziej dojrzałe zastosowanie metod | Oryginalne rozwiązanie problemu lub dokonanie oraz dowód samodzielności badawczej |
| Oryginalność | Samodzielne opracowanie; zwykle bez wymogu znaczącego wkładu w dyscyplinę | Własny, wyraźny wkład odpowiedni do poziomu studiów | Ustawowo wymagane oryginalne rozwiązanie lub dokonanie |
| Forma | Pisemna, projektowa, techniczna, artystyczna – zgodnie z programem | Pisemna, projektowa, techniczna, artystyczna – zgodnie z programem | Monografia, cykl artykułów, praca projektowa, technologiczna, wdrożeniowa, artystyczna i inne formy ustawowe |
| Opieka | Promotor według zasad uczelni | Osoba posiadająca co najmniej stopień doktora | Promotor lub promotorzy, ewentualnie promotor pomocniczy |
| Ocena | Recenzja i egzamin dyplomowy, jeśli przewiduje to program | Recenzje i egzamin dyplomowy | Recenzje zewnętrzne, dopuszczenie do obrony, obrona i decyzja o nadaniu stopnia |
| Jawność | Recenzje pracy dyplomowej są jawne z wyjątkiem tajemnic prawnie chronionych | Tak samo | Rozprawa i recenzje są publikowane przed obroną, z ustawowymi wyjątkami |
| JSA | Pisemna praca dyplomowa jest sprawdzana przed egzaminem | Pisemna praca dyplomowa jest sprawdzana przed egzaminem | Pisemna rozprawa jest sprawdzana w JSA zgodnie z ustawą |
Od pomysłu do złożenia – bezpieczny proces przygotowania
- Sprawdź formalne wymagania. Przeczytaj regulamin dyplomowania, wzór strony tytułowej, zasady wyboru promotora, terminy i procedurę składania. Nie opieraj się na pracy kolegi sprzed pięciu lat.
- Zawęź problem. Temat powinien być możliwy do zrealizowania przy dostępnych źródłach, czasie, kompetencjach i zgodach. Ambicja nie polega na objęciu całej dyscypliny.
- Sformułuj cel i pytania. W pracy badawczej określ, czego chcesz się dowiedzieć. W projekcie – jaki problem rozwiązujesz i po czym poznasz, że rozwiązanie działa.
- Dobierz metodę. Metoda musi odpowiadać pytaniu. Ankieta nie jest automatycznie najlepsza, a duża liczba respondentów nie naprawi źle sformułowanych pytań.
- Ustal plan z promotorem. Podziel pracę na etapy: koncepcja, literatura, narzędzia, zbieranie danych, analiza, kolejne wersje, korekta i złożenie.
- Prowadź dokumentację. Zapisuj źródła od początku, twórz kopie zapasowe, wersjonuj pliki i przechowuj dane zgodnie z zasadami ochrony.
- Redaguj iteracyjnie. Nie czekaj z pierwszym tekstem do końca badań. Wczesny fragment pozwala wykryć błędy w strukturze i sposobie cytowania.
- Zarezerwuj czas na poprawki. Termin przekazania pracy promotorowi powinien poprzedzać termin formalnego złożenia. Raport JSA, recenzja i obieg dokumentów również wymagają czasu.
Promotor, recenzent i komisja – różne role
Promotor
Promotor kieruje przygotowaniem pracy, pomaga doprecyzować problem i metodę, komentuje kolejne wersje oraz ocenia, czy materiał osiąga standard pozwalający skierować go do dalszej procedury. Nie jest współautorem piszącym brakujące rozdziały. Student odpowiada za treść, rzetelność źródeł, analizę i ostateczną wersję.
Na początku współpracy warto ustalić częstotliwość konsultacji, sposób nazywania plików, format komentarzy i przewidywany czas odpowiedzi. Wysyłanie całej pracy w przeddzień terminu nie daje realnej możliwości opieki. Z kolei wielomiesięczny brak odpowiedzi ze strony promotora należy udokumentować i zgłosić zgodnie z procedurą, zanim zagrozi terminowi ukończenia.
Recenzent
Recenzent dokonuje niezależnej oceny pracy według kryteriów uczelni. Może oceniać zgodność tematu z treścią, strukturę, metodę, wykorzystanie literatury, samodzielność, poprawność wniosków i stronę formalną. Recenzja nie powinna być wyłącznie potwierdzeniem opinii promotora. Ustawa przewiduje jawność recenzji prac dyplomowych, z wyjątkiem treści objętych tajemnicą prawnie chronioną.
Komisja i recenzenci doktoratu
W postępowaniu doktorskim recenzenci są osobami zewnętrznymi względem określonych relacji z kandydatem i podmiotem, a ich kwalifikacje oraz liczbę reguluje ustawa. Oceniają, czy rozprawa spełnia wymagania ustawowe. Dopuszczenie do obrony i nadanie stopnia są rozstrzygnięciami odpowiednich organów, nie prywatną decyzją promotora.
Samodzielność, cytowanie, JSA i korzystanie ze sztucznej inteligencji
Samodzielność nie oznacza, że praca musi powstać bez konsultacji, literatury i narzędzi. Oznacza, że student lub kandydat odpowiada za koncepcję, dobór materiału, analizę, argumentację i przedstawienie cudzych treści w sposób pozwalający rozpoznać ich autorstwo. Cytat musi być oznaczony, parafraza również wymaga wskazania źródła, a bibliografia powinna odzwierciedlać materiały rzeczywiście wykorzystane.
Plagiat nie ogranicza się do kopiowania całych stron. Problemem może być przejęcie struktury argumentu, tłumaczenie cudzego tekstu bez wskazania autora, użycie cudzej tabeli lub kodu bez informacji, przedstawienie wyników zespołu jako własnych albo ponowne wykorzystanie własnej wcześniejszej pracy bez ujawnienia tego faktu, jeżeli narusza zasady. Fałszowanie lub fabrykowanie danych jest odrębnym, poważnym naruszeniem rzetelności.
Pisemne prace dyplomowe i pisemne rozprawy doktorskie są sprawdzane z wykorzystaniem Jednolitego Systemu Antyplagiatowego. Raport podobieństwa nie jest jednak samodzielnym, mechanicznym wyrokiem. Wysoki wynik może wynikać z prawidłowych cytatów, terminologii, aktów prawnych lub wspólnej części metod, a niski nie wyklucza nieuczciwości. Raport wymaga merytorycznej analizy przez uprawnione osoby w kontekście pracy i zasad uczelni.
Sztuczna inteligencja
Zasady korzystania z narzędzi generatywnej sztucznej inteligencji nie są jednolite dla wszystkich uczelni i dyscyplin. Jedna jednostka może dopuścić pomoc językową po ujawnieniu narzędzia, inna wymagać szczegółowego opisu użycia, a jeszcze inna zakazać generowania określonych części. Student powinien sprawdzić regulamin, wytyczne uczelni, polecenia promotora i zasady publikacyjne.
Nawet gdy użycie narzędzia jest dopuszczalne, odpowiedzialność pozostaje po stronie autora. Model może wymyślać źródła, zniekształcać wyniki, generować nieistniejące cytaty i ujawniać wprowadzone dane operatorowi usługi. Nie wolno wklejać do publicznego narzędzia niezanonimizowanych danych uczestników badań, dokumentacji pacjentów, tajemnic przedsiębiorstwa ani nieopublikowanych materiałów zespołu bez wyraźnej podstawy i zgody.
Czerwona flaga
Osoba oferująca „napisanie pracy od zera”, sprzedaż wyników, sfałszowanie ankiet lub „obniżenie antyplagiatu” nie świadczy zwykłej korekty. Korzystanie z takiej usługi może prowadzić do odpowiedzialności dyscyplinarnej, utraty tytułu zawodowego albo innych konsekwencji prawnych.
Dane osobowe, uczestnicy badań i bezpieczeństwo materiału
Praca może być poprawna metodologicznie, a jednocześnie źle zorganizowana pod względem ochrony danych. Jeżeli zbierasz odpowiedzi ankietowe, wywiady, nagrania, dokumentację medyczną, dane uczniów lub pracowników, ustal przed rozpoczęciem: podstawę przetwarzania, zakres informacji dla uczestnika, sposób uzyskania wymaganej zgody, okres przechowywania, dostęp do plików oraz sposób anonimizacji lub pseudonimizacji.
Nie zbieraj „na zapas” danych, których nie potrzebujesz. Imię, nazwisko, numer albumu, adres e-mail, nagranie głosu i szczegółowe cechy demograficzne mogą pozwalać na identyfikację. Usunięcie imienia nie zawsze czyni materiał anonimowym, jeżeli opis dotyczy jedynej osoby na określonym stanowisku w małej jednostce.
Badania z udziałem ludzi, zwierząt, materiału biologicznego albo dotyczące tematów wrażliwych mogą wymagać opinii komisji etycznej, zgody placówki, opiekuna prawnego lub innych procedur. Wymagań nie wolno „załatwiać po fakcie”. Jeżeli promotor sugeruje rozpoczęcie zbierania danych przed uzyskaniem niezbędnej zgody, poproś o pisemne wyjaśnienie i skonsultuj sprawę z właściwą jednostką.
Stosuj co najmniej dwie bezpieczne kopie pracy i danych, najlepiej z kontrolą dostępu. Kopia w jednym laptopie i na pendrivie noszonym w tej samej torbie nie chroni przed kradzieżą. Wersjonowanie plików ogranicza ryzyko nadpisania poprawnej wersji. Nazwy plików „final”, „final2” i „final_ostateczny” szybko przestają być czytelne; lepszy jest schemat z datą i numerem wersji.
Termin złożenia pracy – nie czekaj na postępowanie skreśleniowe
Termin złożenia pracy dyplomowej oraz egzaminu dyplomowego wynika z regulaminu, harmonogramu i indywidualnej sytuacji studenta. Ustawa stanowi, że niezłożenie w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego jest przesłanką obowiązkowego skreślenia z listy studentów. Nie oznacza to jednak, że student powinien biernie czekać do ostatniego dnia. Regulamin może przewidywać możliwość przedłużenia terminu w określonych okolicznościach, ale wniosek trzeba złożyć odpowiednio wcześnie i do właściwego organu.
Brak gotowości promotora do zatwierdzenia słabej pracy nie jest formalnością, którą można ominąć. Jeżeli problem wynika z długotrwałego braku kontaktu, choroby, zmiany tematu, awarii lub zdarzenia losowego, dokumentuj przebieg i uruchom procedurę przed terminem. Ustna obietnica „jakoś to załatwimy” nie zastępuje decyzji lub zgody wymaganej regulaminem.
- Sprawdź datę formalną w regulaminie i systemie, nie tylko termin ustalony roboczo z promotorem.
- Oceń ryzyko z wyprzedzeniem. Jeżeli dwa miesiące przed terminem nie masz danych lub kluczowego rozdziału, przygotuj plan naprawczy.
- Złóż wniosek przed upływem terminu, jeśli regulamin pozwala na przedłużenie i istnieją przesłanki.
- Zachowaj potwierdzenie złożenia oraz odpowiedź organu.
- Nie myl przesłania pliku promotorowi ze złożeniem pracy w formalnym systemie uczelni.
Egzamin dyplomowy i obrona – końcowa weryfikacja, nie teatr pamięciowy
Egzamin dyplomowy jest ustawowym warunkiem ukończenia studiów. Jego przebieg określa uczelnia. Może obejmować prezentację pracy, pytania dotyczące jej założeń i wyników, pytania kierunkowe oraz dyskusję z komisją. W niektórych jednostkach słowo „obrona” odnosi się do całego egzaminu dyplomowego, w innych do części poświęconej pracy.
Przygotowanie nie powinno polegać na zapamiętaniu każdego zdania. Trzeba umieć jasno wyjaśnić: jaki problem podjęto, dlaczego jest ważny, jakie źródła lub dane wykorzystano, jaką metodę zastosowano, jakie są najważniejsze wyniki, jakie ograniczenia ma praca i co można byłoby zrobić dalej. Przyznanie, że badanie ma ograniczenia, nie jest porażką – pod warunkiem, że autor je rozumie i nie wyciąga zbyt daleko idących wniosków.
Przed egzaminem sprawdź godzinę, salę lub link, wymagany ubiór, dokument tożsamości, sposób prezentacji i stan obiegu pracy. Przy obronie zdalnej przygotuj zapasowe połączenie i kopię prezentacji. Jeżeli potrzebujesz dostosowania ze względu na niepełnosprawność lub stan zdrowia, uruchom procedurę przed wyznaczeniem ostatecznych warunków.
Dobra praca nie jest zbiorem stron napisanych „pod antyplagiat”. Jest przejrzystym dowodem, że autor potrafi postawić problem, uczciwie pracować ze źródłami, zastosować metodę i odpowiedzialnie bronić własnych wniosków.
Najczęstsze pytania
Czy każdy student pierwszego stopnia musi napisać pracę licencjacką lub inżynierską?
Nie. Na studiach pierwszego stopnia pozytywna ocena pracy dyplomowej jest wymagana wtedy, gdy przewiduje ją program studiów. Sprawdź program swojego kierunku i rocznika. Czy praca magisterska musi zawierać własne badania empiryczne?
Nie istnieje jedna zasada dla wszystkich dyscyplin. Praca musi być samodzielnym opracowaniem spełniającym standard poziomu studiów. Własny wkład może mieć charakter empiryczny, teoretyczny, projektowy, analityczny lub artystyczny. Ile stron powinna mieć praca?
Ustawa nie ustala jednego limitu stron. Wymagania może określać uczelnia lub jednostka. Objętość powinna wynikać z problemu, metody i formy pracy, a nie zastępować jakości. Czy wysoki procent w JSA automatycznie oznacza plagiat?
Nie. Raport wymaga analizy treści podobieństw. Może wykrywać prawidłowe cytaty i standardowe fragmenty, a jednocześnie niski wynik nie gwarantuje rzetelności. Decydują charakter zapożyczeń, oznaczenie źródeł i ocena uprawnionych osób. Czy można używać AI do korekty językowej?
Zależy to od zasad uczelni, kierunku, promotora i charakteru danych. Nawet dopuszczone użycie może wymagać ujawnienia. Nie wolno przekazywać narzędziu danych chronionych ani przedstawiać wygenerowanej treści jako samodzielnej pracy wbrew regułom. Czy doktorat może być zbiorem artykułów?
Tak. Ustawa dopuszcza zbiór opublikowanych i powiązanych tematycznie artykułów naukowych jako jedną z form rozprawy, o ile całość spełnia wymagania i procedury podmiotu doktoryzującego. Co zrobić, gdy promotor długo nie odpowiada?
Wyślij rzeczowe przypomnienie, zachowaj korespondencję, sprawdź ustalony czas odpowiedzi i skontaktuj się z kierownikiem seminarium, dziekanatem lub organem wskazanym w regulaminie. Nie czekaj do dnia terminu złożenia.
Źródła oficjalne i dokumenty do sprawdzenia
- Ustawa z 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, w szczególności art. 76–77, art. 108, art. 186–190, art. 347 i art. 351.
- Rozporządzenie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z 27 września 2018 r. w sprawie studiów wraz z późniejszymi zmianami.
- Regulamin studiów, regulamin dyplomowania, standard redakcyjny, polityka rzetelności naukowej, zasady etyczne i instrukcja ochrony danych właściwej uczelni.
- W przypadku doktoratu: regulamin szkoły doktorskiej, procedura nadawania stopnia i uchwały właściwego podmiotu doktoryzującego.
Ważne: szczegółowe wymagania dotyczące objętości, struktury, metod, składu komisji, terminów i korzystania z narzędzi AI różnią się między uczelniami i dyscyplinami. Materiał ma charakter informacyjny i nie zastępuje procedur twojej instytucji.Wróć na początek ↑